Gdańsk, Targ Rakowy 5/6  
 
WOJEWÓDZKA I MIEJSKA BIBLIOTEKA PUBLICZNA
im. Josepha Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku

 
Katalogi
 OnLine
Zasoby
 Cyfrowe

Słownik
  pisarzy
   Wybrzeża

Pomorska Sieć
  Informacji
   Regionalnej

  
Aktualności

Kalendarium
26.02.1920
Ur. Lucjan Wolanowski, dziennikarz, reportażysta, prozaik; (Ośmiornica; Księżyc nad Tahiti; Dalej niż daleko; Poczta do Nigdy-Nigdy; Walizka z przygodami); zm. 20.02.2006.

26.02.1927
„Mazurek Dąbrowskiego” został oficjalnie polskim hymnem narodowym.

26.02.1994
Zm. Stanisław Swen Czachorowski, polski poeta, prozaik; (Ani litera, ani ja; Białe semafory; Wieczerza ludzka; opowiadania: Pejzaż Gnojnej Góry); ur. 13.11.1920.

26.02.1846
Ur. Bill Buffalo, właśc. William F. Cody, traper, zwiadowca armii amerykańskiej, twórca i główny bohater objazdowego widowiska o Dzikim Zachodzie; na podstawie historii z jego życia powstały filmy i utwory literackie; zm. 10.01.1917.

26.02.1802
Ur. Victor Marie Hugo, francuski poeta, dramaturg, powieściopisarz, polityk, przywódca i teoretyk romantyzmu oraz rysownik; (powieści: Han z Islandii; Katedra Marii Panny w Paryżu; Nędznicy; Pracownicy morza; Człowiek śmiechu; sztuki: Maria Delorme; Król się bawi; Lukrecja Borgia; Ruy Blass; szkice: Ren; William Shakespeare; Historia zbrodni : zeznanie świadka; Literatura i polityka; poezje: Chłosta; Legenda wieków; Poezje polityczne; Liryki i poematy; Poezje wybrane; Poematy wybrane); zm. 22.05.1885.

26.02.1805
Ur. Rudolf Freitag, artysta rzeźbiarz, uczeń Thorwaldsena, kolekcjoner; przyczynił się do utworzenia w 1872 r. pierwszego w Gdańsku muzeum sztuki, dziś Muzeum Narodowe; zm. 19.05.1890.

26.02.1998
Zm. Józef Milewski, działacz społeczny i regionalny, badacz i kronikarz Kociewia, krajoznawca; (Dzieje wsi powiatu starogardzkiego; Kociewie w latach okupacji hitlerowskiej 1939–1945; Pojezierze Kociewskie i okolice); ur. 18.02.1914.

26.02.1585
Król Stefan Batory wydał przywilej dla Gdańska znoszący postanowienia Konstytucji Karnkowskiego (z dn. 20. lipca 1570).




O Bibliotece

















 
   
Tajga

Tajga
Tamtego lata w Kajewie


Wyobraź sobie Czytelniku taką oto sytuację. Masz kilka lub kilkanaście lat. W środku nocy budzi Cię łomot do drzwi, do Twojego domu w mroźną noc wdzierają się umundurowani ludzie z bronią w ręku i każą całej Twojej rodzinie natychmiast się spakować i opuścić ciepłe łóżko. W nerwowej krzątaninie słyszysz szloch matki, jej błagalne prośby o odroczenie jakiegoś wyroku. Nie rozumiesz, co się dzieje. Przydałby się  w takiej chwili ojciec, ale wiesz, że teraz walczy na wojnie za ojczyznę, a właściwie od dawna nie dał znaku życia. W końcu wsadzają Cię do bydlęcych wagonów i jedziesz gdzieś w nieznane, podobno do jakiejś tajgi. Nie wiesz dlaczego i po co, nie masz co jeść, bo ostatni kawałek chleba skończył się już dawno, a Ty jedziesz wciąż i wciąż bez końca. Boisz się. Jest niewiarygodnie zimno, w końcu zdajesz sobie sprawę, że ktoś obok przypomina sopel lodu i ktoś inny – ten umundurowany po prostu wyrzuca go z wagonu... Na szczęście to nie była Twoja matka, ale kto będzie następny? 

Zbigniew Domino w trzecim tomie swojej syberyjskiej epopei powraca we wspomnieniach do tematyki syberyjskiego zesłania. Książka ta stanowi kontynuację przetłumaczonej już na język francuski, ukraiński i rosyjski Syberiady polskiej oraz Czasu kukułczych gniazd – pozycji uhonorowanej nagrodą im. Władysława Reymonta. Całą trylogię można  określić jako literacki dokument czasów minionych, próbę wypełniania białych plam historii, podjęcie tematu bardzo niewygodnego w okresie PRL-u. 

Po lekturze wspomnień Zbigniewa Domina przypominają mi się opowieści mojej babci, która jako mała dziewczynka rąbała drzewa w tajdze, bo tak chciał los..., bo ludzie walczyli ze sobą w imię pokrętnych ideologii lub przeciwko nim. Domino w trzecim tomie swojego cyklu pokazuje właśnie cały absurd tej sytuacji: cierpienie tych najbardziej niewinnych – dzieci, którym pomarły matki z głodu, chorób, z zimna. Stałą obecność śmierci, utracone normalne dzieciństwo, wyobcowanie, lęk. Przedstawia również syberyjską codzienność, rzeczywistość łagru już w okresie po umowie Sikorski-Majski, po ogłoszeniu „amnestii” dla polskich zesłańców, którzy żyli już tylko nadzieją powrotu do Polski, marzeniem ucieczki. Ale „[...]uciec – nie ma dokąd, wszędzie bezbrzeżna tajga”. I te słowa gdzieś krążące głęboko w świadomości: „Tutaj będziecie żyć i umierać. Tajga matuszka bolszaja, dla wszystkich miejsca starczy”.
L.

Pozycja ta jak i cały cykl dostępne w Wypożyczalni Biblioteki Głównej (Targ Rakowy 5/6). 

Zbigniew Domino, Tajga. Tamtego lata w Kajewie, Warszawa 2007. Książka ukazała się w Wydawnictwie Studio EMKA. Stron 250.


Wrzesień 2007

 

Dodatki

Wokół Biblioteki









Liczba odwiedzin: 1523772     Web Majster  
©Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gdańsku, Mozilla-0 Preferowana przegladarka MSIE 6.0+, rozdzielczoeść 1024x768